سی لر

اَلیگودَرز نام شهری در شهرستان الیگودرز استان لرستان  است. دیرینگی شهر الیگودرز به بیش از ۷۰۰ سال پیش می‌رسد. گویش اغلب مردمان این شهر لری بختیاری است .این شهر دارای مکان‌های تفریحی بسیاری از جمله دریاچه گهر ، آبشار چکان دهقادی و چشمه آسار و سراب شامکان در منطقه شولاباد،آبشار لوچ، رود حوضیان، رودخانه ماهیچال، طبیعت اشتران‌کوه، آبشار آب سفید، آبشار مبارک آباد، رودخانه مور زرین در بخش زلقی، آبشار تیندر، غار تمندر، جنگل‌های بلوط و گردو و سرچشمه دورکو، گایکان، دره دورک، دشت لاله‌های واژگون، دره دایی، دره حیدر است.صنایع دستی آن شامل هنرهای سرامیکی، قالیبافی، منبت کاری، سیم بافی، معرق‌کاری، گلیم بافی و جاجیم بافی می‌شود.این شهر دارای منابع غنی معادن سنگ مرمر کبالت منیزیم گرانیت چینی کریستال سرامیک و...است.عسل و کشکِ محلی از محصولات عمده این شهرستان است که از این فرآورده ها بعنوان سوغات الیگودرز نیز یاد میشود.در وجه تسمیه الیگودرز روایت‌های گوناگونی وجود دارد که از آن جمله، روایت ساکنان بومی شهر است. بر مبنای این روایت، واژه الیگودرز، ترکیبی از واژه (آل) به معنی خاندان و گودرز است. بر این اساس مردم بومی شهر خود را به گودرز پهلوان یکی از شخصیت‌های معروف شاهنامه نسبت می‌دهند که با گذشت زمان، ترکیب (آل گودرز) کم کم به الیگودرز تبدیل شد.وجود طایفه بزرگ گودرزی در این شهر، این باور را تشدیدکرده‌است.نشانه‌های تاریخی نیز نشان می‌دهد که در محدوده شهر الیگودرز در حدود هفده قرن پیش از میلاد، تمدن‌هایی وجود داشته‌است. البته در تپه‌های شمال غربی آثاری کشف شده‌است که به دوران پیش از اشکانیان و هخامنشیان تعلق دارد. برخی دیگر نیز وجه تسمیه آن را از واژه آلیورز(آل ورز)ورز به معنی گندم سرخ دانسته‌اند. همچنین این نام را آمیزه‌ای از دو واژه اَل به معنای عقاب و گودرز دانسته‌اند.اکثر ساکنین این شهر با مهاجرت به شهرهای بزرگ کشور از جمله تهران، اصفهان و اراک ترک وطن کرده و به علت مهاجر پذیر بودن این شهر، تعداد بسیار زیادی از اهالی مناطق روستایی و عشایری در این شهر یک جا نشین شده‌اند.الیگودرز از لحاظ کسرت تعداد روستا بعد از مشهد(قبل از تقسیم شدن به سه استان) دومین شهرستان کشور محسوب می‌شد. در استان لرستان بزرگ‌ترین شهرستان از لحاظ وسعت حوزه شهرستان می‌باشد.

مشاهیر الیگودرز: